جلالتماب نخست وزیر، جلالتمابان رئیس مجلس سنا و نماینده گان ، حاضرین گرانقدر ، خانمهاو اقایان ! ـ

درافغانستان در جای که بزرگان باشد ، مردم کلاه خود را به سرمیکنند ، به همین خاطر مه هم حالی کلاه خود را میپوشم . ـ

من امروز با احساس عمیق در مقابل شما صحبت میکنم . افتخار دارم خود را درمیان شما دوستان در کانادا می بینم و ازملت بزرگی دیدن میکنم که میتواند نمونه خوبی برای همه ما باشد . اما این را نیز میدانم که سفر من به کانادا دریک موقع سوگواری بعضی خانواده ها در کانادا که عزیزان شانرا در کشور من از دست دادند مصادف است. من نیز میدانم که تعداد زیادی در کانادا نقش کشورشانرا در افغانستان بسیار محتاطانه مورد غور قرار میدهند . پس خطابیه امروزی من تنها به اعضای محترم این گردهمائی نه بلکه برای خانواده های سوگوار و مردم کانادا نیزمیباشد . ـ

اگر عظمت و وقار زنده گی در کارهای نیک است که انسان برای دیگران انجام میدهد ، پس فرزندان کانادائی با فداکاری در افغانستان از بهترین نسل ها بشمار میایند . تاچند روز بعد چهار سرباز از دست رفته شما به دیار شان برای تدفین انتقال میابند . انها جان های شیرین شانرا برای امنیت ما درافغانستان فدا کردند و برای مصونیت و امنیت هموطنان کانادائی شان از شرتروریزم جان فشانی کرده اند .میدانم که خانواده های زیادی بخاطر از دست رفتن عزیزان شان متاثر هستند . من در غصه و سوگ خانوانواده ها ، دوستان و مردم کاناداخود را شریک میدانم . افغانها این را ازهمه بیشتر بخوبی درک میکنند که این قربانی ها برای اهداف ارزشمند مانند احترام به بشریت ، امنیت برای همه و صلح برای کودکان افغانستان که شما قبلا" به ان اشاره کردیدصورت میگیرد . ـ

حضار عالی قدر!ـ

مردم افغانستان بیش از دو دهه از تجاوز ، جنگ وویرانی رنج کشیده اند . مشقت و الام مردم افغانستان بعداز اشغال کشورما درسال 1979 اغاز و الی حادثه 11 سپتمبر که جهان بعدا" به نجات ما رو اورد، ادامه داشت . مردم ازادی خواه افغانستان با حمایت جهان با این تجاوز مبارزه کرد و انرا شکست داد که به فروپاشی شوروی وقت و شکست دیوار برلین انجامید . درواقع ، این همه دست اوردهای بزرگ عصر ما بوده است که بهای گزاف انرا افغانها پرداختند . بیش ازیک ملیون افغان شهید شد ، بیش از یک ملیون دیگر معیوب شد و بیش از یک چهارم حصه جمعیت افغانستان راهی دیار غربت شدند و زیربناهای کشور ما از هم پاشید . ـ

 افغانها در مبارزه جهانی علیه کمونیزم برنده شدند ، ولی پاداشی را که در مقابل بدست اوردند ، فراموشی انها ازسوی جامعه بین المللی بود ما با یک دنیا ویرانی و دریک همسایگی اژدهائی و غارتگر و در مقابل نیروهای افراطی جنگجوکه به افغانستان تحمیل شدند، تنها ماندیم . ـ

انانیکه درمورد حال بیچارگی افغانها می اندیشیدند تعداد شان خیلی کم بود و هیچ کسی عواقب را که تنها گذاشتن یک کشور در برابر نیروهای خارجی درپی دارد ، درک نکرد. ـ

القاعده با کمک حامیان اش در منطقه و فراه تراز ان مبارزه مرگبار تروریستی خود را علیه افغانها و تمامی جهان براه انداخت ، با وجود که مردم افغانستان جامعه بین المللی را از خطر تروریزم بین المللی که در کشور شان وجود داشت ، بارها هوشدار داد و فریاد مردم افغانستان به مراتب بلند ترشد، اما جهان به ان هیچ توجهی نکرد . رنج و مشقت و هوشدار های مردم افغانستان نادیده گرفته شد و گویا کشوری بنام افغانستان هیچ وجود نداشت . و شاید همین مفکوره درست بود اگر به معیارهای بلند جهان امروزی توجه کنیم ، ما واقعا" وجود نداشتیم افغانستان یک کشور خیلی فقیر بود نه چیزی برای خرید و نه چیزی برای فروش به جهانیان داشت . ـ

حادثه تلخ 11 سپتمبر همه نتیجه فراموشی و عدم کمک به افغانستان بود . ـ

این حادثه به جهانیان نشان داد که نادیده گرفتن افغانستان گرانتر از کمک به این کشور تمام شد . حملات تروریستی 11 سپتمبر برای غریبان درد و حراسی را در پی داشت که ما درافغانستان انرا سال های تمام از دست طالبان والقاعده که از خارج تمویل و حمایت میشد ، احساس می کردیم نیروهای بین المللی بشمول سربازان کانادائی در اواخر همان سال منحیث همکاران مطابق قطعنامه شورای امنیت ملل متحد به افغانستان امدند تا کشورما را از شر نیروهای افراطی که ملت ما را در  اسارت داشتند ، نجات دهند. ـ

ورود جامعه بین المللی برای نجات ما بعد از حادثه 11 سپتمبر تنها یک مشارکت نظامی نبود . همکاری میان افغانستان و جامعه بین المللی در پنج سال گذشته فوق العاده بوده است و من این مشارکت را همکاری تمدن ها مینامم این همکاری فراه تر از مسائل امنیتی رفته و به انکشاف دهات ، ارائه خدمات تعلیمی و صحی برای مردم محتاج ما میرسد . کانادادر تمامی ابعاد پیش تاز این گونه مشارکت و همکاری بوده است . ـ

از کمک های کانادا تشکر میکنیم ، امروز افغانستان کشور وحشت زده و از پا افتاده ایکه پنج سال قبل بود، نیست افغانستان امروز دارای مترقی ترین قانون اساسی در منطقه است که به افغانها حق انرا داد تا رهبر شانرا برای نخستین بار در تاریخ انتخاب کنند . در جریان پنج سال گذشته ، مردم ما در دو انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی شرکت کردند . با تاسیس پارلمان که 27 فیصد انرا زنان تشکیل میدهد – اصلا" 28 فیصد است – تمامی سه قوه دولت در افغانستان تکمیل گردید . حدود شش ملیون کودک افغان دوباره راهی مکتب شدند در جریان رژیم طالبان تنها هفتصد هزار کودک و ان هم صرف پسر به مکتب میرفت ، اما امروز بیش از شش ملیون کودک که بیش از 35 فیصد انرا دختران تشکیل میدهد مکتب میروند . پنج سال قبل در جریان رژیم طالبان ، مردم از افغانستان فرار میکردند ، اما بعد ازسقوط طالبان بیش از چهار ملیون مهاجر افغان از اعلیحضرت شاه سابق افغانستان که در ایتالیا زندگی میکرد گرفته تا رهبران سیاسی ، روشنفکران افغان که در اروپا و امریکا و کانادا زندگی میکردند تا به ملیون ها مهاجر غریب در کشورهای همسایه به خانه هایشان برگشتند از نزد بیش از ده ها هزار افراد مسلح سلاح جمع اوری شده و ساختن نهادهای امنیتی افغانستان که اردو و پولیس میباشد را اغاز کردیم . ما به ثبات پولی و رشد چشمگیر اقتصادی دست یافته ایم عواید سرانه ما در سال 2001 زمانیکه ما اداره موقت را اغاز کردیم صرفا" 180 دالر بود ، اما امروز به 355 دالر که تقریبا" دوچند ان است افزایش یافته است . اگر خلاصه بگویم ، ما در افغانستان به سوی یک جامعه مرفع و کثرت گرا که درکانادا بشکل خیلی پیشرفته وجود دارد ، در حرکت هستیم . ـ

اعضای محترم پارلمان !ـ

یک ملت دیموکراتیک در یک شب یابا یک یا دو انتخابات ساخته نمی شود . یک دولت دیموکراتیک نه تنها با داشتن نهادهای نیرومند دولتی ساخته میشود، بلکه اعتماد مردم به این نهاد ها وروند دیموکراتیزه شدن کلید دولت دیموکراتیک است . روند دیموکراسی که در افغانستان اغاز شده است تنها با حوصله و کمک متداوم کانادا و سایر اعضای جامعه بین المللی ادامه خواهد داشت ، رشد خواهد کرد و اعتماد مردم را جلب خواهد کرد . ما برای رفتن به سوی ترقی و انکشاف به کمک نهادهای کانادا چون پارلمان این کشور و اقشار کثرت گراه کانادا نیازداریم . ـ

خانمها و اقایان ! با وجود پیشرفت و دست اوردهای فراوان افغانستان ، دیموکراسی جوان افغانستان با تهدید های مختلف مواجه است . عدم امنیت در بعضی نقاط کشور ما که ناشی از افزایش فعالیت های تروریستی است منحیث بزرگترین چالش در مقابل ما قرار دارد . پنج سال قبل ، نیروهای افغانی یکجا با نیروهای بین المللی تروریستان را در ظرف فقط دو ماه شکست دادند برای اینکه قدرت جامعه بین المللی و ارزوی مردم افغانستان باهم یکجا شد . بعضی تروریستان ازمیان برداشته شدند ، اما اکثرانها در کشور های همسایه خارج از سرحدات ما پناه یافتند ، متاسفانه ، تروریستان در همان پناگاه های خارج از سرحدات ما دوباره منسجم ، اموزش ، تمویل و ذهنیت داده میشوند تا وارد افغانستان شده و زنان ، مردان و اطفال ما را به قتل برسانند ، مساجد ، مکاتب و کلینیک ها را تخریب کنند ، کارمندان خیریه خارجی را هدف قرار دهند ، نیروهای امنیتی بین المللی  را مورد  حمله قرار  دهند و ما را شکست  دهند .  یک سال  قبل در مناطق  جنوب افغانستان  ، مکاتب  باز بود  ، اما امروز که من در مقابل شما صحبت  میکنم ،  بیشتر از  150  مکتب  توسط  تروریستان  به آتش کشیده شده است  و دوصد  هزار شاگرد  اناث  و ذکور که دوسال قبل  به مکتب  میرفتند  امروز  بخاطر  حملات  رفته نمیتوانند . ـ

تروریستان  شکست نهایی  شانرا در سعادت  و رفاه  مردم افغانستان  می بینند  به همین دلیل  است که برما حمله  میکنند . مرض  فلج اطفال  یا پولیو  از چهار  واقعه در سال  گذشته  به 27  واقعه در سال  جاری افزایش  یافته است  و تمامی  این واقعات  در مناطقی  وجود دارد  که تروریستان  مانع روند  واکسیناسیون  و خدمات  صحی  میشوند . ـ

تروریستان  از هیچگونه  عمل وحشت برای  بازداشتن  افغانستان از راه موفقیت  دریغ  نمی کنند  ، میکوشند  تا جامعه  بین المللی  در تلاش  های دسته جمعی اش برای  باز سازی  افغانستان  ناکام بماند .  به همین دلیل  ، انها  زنان کهن سال  70  یا 75  ساله را که  فقط  مصروف سرپرستی  نواسه های  خود هستند  ، سر میزنند آیا  این ممکن است  که یک زن 75 ساله دریک  قریه افغانستان  بانیروهای  بین المللی  یا دولت  افغانستان  یا دیگر  مراجع  خارج از  محوطه خانه اش در تماس  باشد ؟  تروریستان  این مادر  کهن  سال را  بنام جاسوس  بقتل  میرسانند  برای اینکه ما را بترساند  وبه عصر  ظلمت  بفرستد  وبه همین  دلیل است  که افراد  نظامی  و ملکی خارجی را  که برای کمک  به مردم افغانستان  آمده  اند مورد  هدف قرار میدهند . ـ

 واضح است  که اگر ما  با تروریستان  مقابله  جدی  و قاطع  نکنیم  انها  به حمله  برما در افغانستان  و هر نقطه  جهان ادامه  خواهند داد . ـ

تا زمانیکه  ما منابع تروریزم  را در هر جائیکه  است  از بین  نبریم  و انرا  نخشکانیم  ، بر پدیده  تروریزم  موفق نخواهیم  شد . ـ ستراتیژی  مبارزه با  تروریزم  در افغانستان  تاکنون  متمرکز  بر از بین بردن  تروریستانی  بود که از خارج  سرحدات  کشور ما داخل ـ میشوند  اگر ما  راه حل  فراه تر از  توسل  به وسایل  نظامی را که همانا  از بین بردن  منابع سیاسی ، ایدیالوژیکی  و مالی تروریستان  است جستجو  نکنیم  این ستراتیژی  ناکام  خواهد ماند . ـ

ما باید  تلاش  کنیم  تا افراطیت  از سوی  هیچ کشوری  یا سازمانی  منحیث  وسیله سیاست  استفاده  نشود . ـ

الی اینکه  ما به ریشه  تروریستان  نرویم  و منابع  راکه  از انجا اموزش  می  بینند  ، پول  بدست میاورند ، تجهیز  میشوند  و ذهنیت  داده میشوند  هدف  قرار ندهیم   جهان  برای هیچ  کدام ما  جای ارام  نخواهد بود  نه افغانستان  ونه جای دیگری . ـ

این مساله با تمامی جهان صدق میکند. هرگاه تروریستان به متضرر  ساختن مردم بیگناه در تمامی نقاط جهان  همانگونه که بر نیویارک ، بالی، مادرید تا لندن حملات انجام دادند، ادامه دهند، پس این وظیفه دسته جمعی ماست تا  نقطه پیدا یش  ومبدای تروریستان را قبل از اینکه به تمامی دنیا گسترش یابند،  مورد هدف قرار دهیم. ـ

موثریت مبارزه با تروریزم بستگی به مبارزه با مواد مخدر نیز دارد. پدیده مواد مخدر تغذیه کننده تروریزم است و روند توسعه مشروع اقتصاد افغانستان را تهدید میکند. ـ

در عقب تجارت و کار و بار مواد مخدر در افغانستان چند عامل عمده و جود دارد: عدم امنیت کافی برای تطبیق برنامه ضد مواد مخدر، نبود یک برنامه فراگیرکشت جایگزین و سرازیر شدن قرضه های پنهانی نامشروع به زارعین، افغانستان متعهد است تا در کنار مبارزه با دهشت افگنی با مواد مخدر نیز با نیرو و عزم قوی از طریق تنفیذ قانون و برنامه های اقتصادی مبارزه کند. ـ

ماتوقع میبریم تا جامعه  بین المللی به همکاری و حمایت شان از این مبارزه با فراهم  ساختن راه های موثرمعیشت  جایگزین به زارعین ما ادامه دهند. ـ

مشکل مواد مخدر همانند تروریزم نهایت  جدی است. من به عنوان یک افغان و تمامی اعضای هیات همراه من میدانیم که اگر ما تریاک را در افغانستان محو نکنیم،  تریاک مارا محو خواهد  کرد. بناء" به ما باور داشته  باشید،  ماعلیه این پدیده مبارزه میکنیم چون میخواهیم کشوری مانند کشور شماداشته باشیم و پارلمان مانند پارلمان شما داشته باشیم. این ارزو ها تاو قتیکه ما تریاک را ختم نکنیم عملی نخواهد شد.ولی میدانیم که  موفقیت علیه ان به تلاش و حوصله فراوان نیاز دارد و ارزو دارم شما نیز در پیمودن این سفر که شاید پنج تا ده سال را در بر بگیرد حوصله داشته باشید. ـ

حضار عالیقدر! ـ

 امروز، فرزندان شما یکجا با سربازان بیش از 35 کشور جهان طبق فیصله سازمان ملل متحد و درخواست  مردم افغانستان، خود را برای امنیت افغانستان متعهد ساخته اند و بیش از 60 کشور جهان همراه با سازمانهای متعدد جهانی وعده کمکهای سخاوتمندانه را برای  بازسازی افغانستان و تبدیل ان به یک کشور با ثبات، مرفع  و دمکراتیک نموده اند. ـ

حضور کانادا باعث تغییر چشمگیر در زنده گی ملیونها افغان شده است. من صرف در مورد پنج  یا شش جهت بهبود زنده گی افغانها برای شما معلومات دادم. در مورد رفتن دوباره اطفال افغانستان به مکتب صحبت کردم، ـ

در مورد برگشت ملیون ها مهاجر افغان صحبت کردم، در مورد ایجاد پارلمان صحبت کردم، در مورد حضور زنان در پارلمان و محل کار صحبت کردم. ـ

خانم ها و آقایان!ـ

 شاید صد ها مثال دیگر باشد که کشور شما برای بهبود ان کمک میکند، تامین امنیت در افغانستان بهبود زنده گی افغانها، اعمار سرک های بهتر، محصولات بهتر زراعتی، تقویت جامعه مدنی، آزادی بیان که در افغانستان بی سابقه است، پنجسال قبل هیچ  ستیشن تلویز یون وجود داشت،  اما امروز  شش شبکه تلویزیونی  خصوصی فعالیت دارد که همه از من انتقاد میکنند- بیش از سه صد نشریه که تمامی آنها از من انتقاد میکنند فعالیت دارند. بیش از سی ستیشن رادیو که  مربوط جامعه مدنی است نشرات دارد. دولت رسانه محدود به خود ندارد، و اگر دارد، مردم به ان علاقه ندارند و آنرا گوش نمیکنند- و اگر به قریه جات افغانستان توجه کنیم، امروز یک باشنده قریه به اخبار جهان دسترسی دارد، از حقوقیکه قانون اساسی برایش در نظر گرفته است استفاده میکند و از این حقوق اگاهی دارد و این حق مسلم او است. این همه ترقی و انکشافات بخاطری نصیب ماشده است که نیروهای شما در افغانستان خدمت میکنند، مردم  شما با پول خود انها را برای خدمت ما فرستاده  است و حضورفرزندان شما  افغانستان را قادر ساخته است تا این همه خدمات را برای شهروندانش ارایه کند. ما افتخار داریم که گیرنده کمک های شما هستیم و توانسته است قسمیکه قبلا" برا ی تان تذکر دادم نیازمندیهای فراوان مردم ما را رفع کند. ـ

جناب صدراعظم! اولین سفر خارجی شما بعد از انتخاب تان به این سمت به افغانستان بود که ممون آن هستیم، شما حمایت کامل تان را از ما اعلام داشتید.خانمها و اقایان ! من از نخست وزیران پیشین کانادا اقای چهریتن و مارتین برا ی تعهد شان از افغانستان و از پارلمان کانادا برای ممکن ساختن این همه کمکها نیز اظهار امتنان میکنم. ـ

      اعضای محترم پارلمان ! انهائیکه از جمعی شما از افغانستان بازدید کردند و آنهائیکه از طریق این پارلمان به افغانستان کمک کردند، بدانید که کمک شما شاید نزد خود تان ناچیز باشدولی هزارها مرتبه بزرگتر از ان برای افغانستان خواهد بود چون شاید باشند کسانی در میان شما که از وضع بیچارگی مردم افغانستان اگاه نیستند و از نیاز مردم افغانستان به امنیت و از خطر بی امنیتی که میتواند کانادا و امریکا را نیز متاثر بسازد، اگاهی ندارند. بنآ کمک شما برای اینده ما مهمتر ازآن است که شما تصور میکنید. این کمک ها میتواند ما را به یک آینده آرام سوق دهد، ما میتوانیم چیزی های زیادی را از کانادا بیاموزیم ، یک جامعه  که دوزبان رسمی  دارد همانند افغانستان ، وقتی من با مردم افغانستان صحبت میکنم جناب  صدراعظم، من همانند شما به دوزبان  صحبت میکنم، از یک زبان به دیگر میروم، ما از تجارب شما اموخته ایم، آزادی برای تمامی زبانها، به  رسمیت شناختن زبانهای اقلیت، سرود ملی افغانستان یکسال قبل به فارسی بود، امروز سرود ملی به زبان پشتو است. در سرود ملی که به اساس قانون اساسی افغانستان که به کمک شمایان در افغانستان تصویب شد تمامی چهارده اقلیت  بزرگ نژادی در نظر گرفته شده است و در این سرود از تمامی این چهارده  اقلیت نام  برده شده است،  سرود ملی ما بسیار زیبا نواخته شده است، آنقدر طولانی نیست، شاید یک دقیقه باشد. پس حضور شما در افغانستان باعث ثبات نظام سیاسی شده است که برای فردای بهتر کار میکند. و من از شما برای این نیز تشکر میکنم. ـ

عالی جنابان!  حاکمیت قانون در کشور شما که مانیز در کشور خود به آن میکوشیم،  رعایت  عدالت که درسدد رسیدن به آن هستیم مایه تشویق ماست، احترام به مقام انسان مایه دیگر تشویق ما است. در افغانستان  متاسفانه، مقام و شان زن و مرد افغان بار ها از سوی متجاوزین و اشغالگران پامال شده است و ما برای آعاده  آن به کمک  شما نیاز داریم. و از همه مهمتر، اراده و تعهد شما برای کمک  به مردم دنیا، یک کشور کمک بزرگتر از قربانی کردن سرباز خود چی میتواند کند؟  من بعضا" فکر میکنم   چی میشد اگر سربازان افغانی  درکانادا خدمت میکردند،  یک خانواده افغان و قتی میدید که فرزندش در کانادا کشته میشود، چی میکرد؟  ایا اینرا توجیح میکردند،  ایا ارزش انرا میدانستند و ایا آنرا درک میکردند؟ وقتی من متوجه وابستگی جامعه بشری امروز میشوم و خطرات و منافع وابسته به یکدیگر را که من می بینم، این وابستگی را بخوبی درک میکنم. اما این  قربانی ارزش انرا دارد، افغانها نیز خون خود را میرزیند، ما هر روز شاهد مرگ اطفال، سرباز، معلم،  خود هستیم. ما یکی از بهترین والی های خود را اخیرا" در یک حمله انتحاری از دست دادیم. او نسبت به همه با دانش بود. این قربانی ها همه بخاطر یک دلیلی مشترک است و آن امنیت برای همه ما و شما است. و همین دلیل امنیت برای همه است که سربازان شما در افغانستان خدمت میکنند. امروز نیروهای شما در افغانستان نه تنها برای امنیت  جامعه بین المللی و کشور خود تان میکوشید، بلکه برای مظلوم ترین ملت جهان و اطفال ان نیز خدمت میکنید. ـ

از همه شما تشکر و مرحمت برشما باد! ـ